A  A 
Share
Rock Werchterroute

Rock Werchterroute

Afstand 34 km
Vertrek: Plas van Rotselaar, Vakenstraat 18
Bewegwijzering: zeshoekige bordjes - rode kleur
Folder te verkrijgen in het Bezoekerscentrum van de Hagelandse wijn in op de dienst Toerisme van Rotselaar: 1,75 euro

Het is een geschikte fietsroute voor zowel een fietsend gezin met kinderen als voor de fietsrecreant of wielertoerist die oog heeft voor natuur en cultuur.

Inleiding

Rock Werchter is een begrip in de muziekwereld. Werchter geniet bekendheid tot ver buiten onze grenzen, dankzij het rockfestival dat jaarlijks plaatsvindt tijdens het eerste weekend van de zomervakantie. Rock Werchter werd voor de eerste maal georganiseerd in 1974 en is intussen uitgegroeid tot één van de grootste rock festivals in Europa. Jaar na jaar slagen de organisatoren erin een aantrekkelijke affiche samen te stellen waarop telkens gerenomeerde artiesten uit de internationale rockwereld staan. Dit festival is een jaarlijkse topper die meer dan 100.000 muziekliefhebbers naar Werchter lokt.

Werchter is een landelijke gemeente in Vlaams Brabant. Deze deelgemeente van Rotselaar ligt aan de samenvloeiing van Demer en Dijle op het kruispunt van drie geografische streken: Hageland, Dijleland en Zuiderkempen.  Werchter heeft nog opvallend veel groene hoekjes en de natuur is er nog vrij ongerept, vooral langs de rivieroevers. Op de dijken ligt een verhard pad dat uitnodigt tot fietsen.

Op 12 kilometer van Werchter ligt Leuven. Deze historische stad is wereldwijd bekend om zijn universiteit. Vele toeristen bezoeken het stadhuis, het begijnhof en de prachtige historische kerken en gebouwen. De Rock Werchterroute wil de aantrekkelijkheid van het landschap in de omgeving van het landelijke Werchter combineren met de charme van de historische stad Leuven. Dankzij de recente aanleg van enkele vrijliggende fietspaden en ontbrekende schakels in een fietsroutenetwerk is het thans perfect mogelijk om op een rustige en aangename manier van Leuven naar Werchter te fietsen. Deze fietsroute vormt een band tussen Werchter en Leuven, doch dit is lang niet de enige binding:

Muziek

Niet alleen Werchter is een muziekdorp, ook Leuven heeft zijn jaarlijks muziekfestival, het populaire muziekgebeuren omstreeks half oogst: Marktrock. Beide muziekfestivals zijn in België de absolute top qua sfeer en publieke belangstelling.

Bier

Leuven is wereldwijd bekend om zijn bier. Leuven en bier zijn onafscheidelijk verbonden. Maar ook Werchter was van oudsher een bierdorp. Tot in de zestiger jaren werd hier de Jack-Op gebrouwen, een bier dat destijds bij de Leuvense student zeer populair was, zoals Stella nu. De Jack-Op wordt nog steeds gebrouwen, zij het niet meer in Werchter, maar dit biertje kan nog steeds in de Werchterse dorpscafés geproefd worden.

Wielrennen

De naam Poeske Scherens zegt de jongeren misschien niet zo veel, bij de wat oudere generatie des te meer. Poeske Scherens werd zeven keer wereldkampioen op de piste (in de zuivere sprint) in de periode van 1932 tot 1937 en in 1947. Zijn populaire naam 'Poeske' dankte hij aan de ultieme 'jump' die hij net voor de meet wist te plaatsen. Poeske Scherens zag in 1909 het levenslicht in Werchter, dat een bekend dorp werd dankzij de wielerheld. Het grootste deel van zijn leven bracht hij echter door in Leuven, en nu nog wordt er jaarlijks 'De grote prijs Jef Scherens' voor beroepsrenners georganiseerd. In 1989 kreeg hij zijn laatste rustplaats op het erepark van het kerkhof van Werchter.

Routebeschrijving

We starten de fietsroute in het natuur-en recreatiedomein aan de Plas van Rotselaar.

Er is hier een ruime parking en na afloop van de fietstocht bestaat tijdens de zomermaanden de mogelijkheid om een douche te nemen. Zwemmen kan men in het zwemgedeelte van het 12ha grote meer of in zwembad. Zonnekloppers hebben een strand of ligweide ter beschikking. Wanneer je hier tijdens de zomermaanden komt fietsen vergeet dan je zwempak niet!

Bij recreatie in dit domein ligt de nadruk op natuurbeleving. Naast de zwemzone en de zone voorbehouden voor surfers is een groot gedeelte ingericht als natuurgebied. Honderden soorten watervogels hebben hier hun habitat of kiezen dit water uit als een geschikte rustplaats bij hun trek naar het zuiden. Vogelliefhebbers kunnen vanuit een vogelkijkhut deze vogels gadeslaan. Rond het meer werd een fiets-en wandelpad aangelegd. Een wandeling van 2 km rond het meer alleen al loont beslist de moeite.

We verlaten het domein in noordelijke richting. We steken de Vakenstraat over en slaan onmiddellijk rechts het Meanderspad in. Dit pad is uitsluitend voorbehouden voor wandelaars en fietsers en leidt ons naar de Demer die we kunnen oversteken dank zij de 'Soldatenbrug', een Bailey brug die Belgische genietroepen hier construeerden aan het begin van de jaren vijftig. Vroeger lag hier een veerpont. We volgen de Demer stroomafwaarts langs de rechteroever tot aan de samenvloeiing van Demer en Dijle. Onderweg zie je de Winge in de Demer vloeien. Begin mei is de Demerdijk hier op zijn mooist wanneer het fluitekruid uitbundig bloeit en het de Demerboorden siert met een witte bloemenpracht. Van op de brug zien we de Sint-Jan-de-Doperkerk van Werchter met zijn fraaie peerspits. Het is één der mooiste landelijke kerken van ons land, opgetrokken in de typische stijl van de streek, de Demergotiek, waarbij het gebruik van ijzerzandsteen kenmerkend is.

We steken voorzichtig de straat over en aan de verkeerslichten slaan we rechts de Hanewijk in. Wie nog nooit de festivalweide van Werchter zag, volgt even de Haachtsesteenweg rechtdoor. De rockweide ligt links van de weg. Het eerste straatje rechts, het Hazepad, brengt hen dan terug in de Hanewijk. In het begin van deze straat, die vlak naast de Dijle loopt, valt de betonnen waterkeringsmuur op. Deze werd gebouwd na de overstromingsrampen in de jaren 1965-1966 en 1966-1967. Werchter werd twee opeenvolgende winters, op de huizen rond de kerk na, volledig blank gezet en van de buitenwereld afgesloten. Dijle-en Demerdijken werden nadien opgehoogd en verhard. Links zien we een barokkapel uit 1681 in zandsteen. Het is een schipperskapel van de gilde van de Werchterse scheepstrekkers.

Tot in de 19de eeuw vonden in Werchter heel wat inwoners een bron van inkomsten in het schiptrekkersambacht. De leden, die zich verenigden tot een gilde met eigen statuten, zorgden voor het trekken van de rivierschuiten tussen Haacht en Gelrode. Ook waren zij actief op de Dijle tussen Leuven en Haacht.  De kapel is zo mooi en waardevol dat ze terecht voorkomt op de lijst van de te beschermen monumenten. In de Hanewijk staat ook het geboortehuis van Poeske Scherens. We blijven de kronkelende weg volgen, ook op het grondgebied van de gemeente Haacht, tot we aan de anti-tankgracht komen. 50 meter eerder evenwel slaan we links in.  Tijdens de mobilisatie in 1938 werkte men met man en macht aan deze brede betonnen gracht die tot doel had, oprukkende Duitse troepen tegen te houden. De anti-tankgracht heeft nooit zijn nut moeten bewijzen. Ongebruikt lag het er decennia verlaten en verwilderd bij. Thans is ze in handen van de vzw Natuurreservaten die het als een uniek natuurreservaat beheert. 

Op de lage dijk grazen schapen. In het water leven groene en bruine kikkers, tal van salamanders en stekelbaarsjes. Blauwe reigers en ijsvogels zoeken hier graag naar voedsel. Moerasplanten zorgen voor de nodige kleurenpracht. We kruisen vervolgens de kaarsrechte Haachtsesteenweg.  In de verte zien we reeds de sierlijke torenspits van de Sint-Hubertuskerk van Wakkerzeel. Onderweg wordt onze blik gericht op een grote versterkte vierkanthoeve, de Craneveldshoeve. Deze hoeve dateert van 1650 en is een beschermd monument. Reeds in de twaalfde eeuw stond op deze plaats een hoeve, die toen Hof Ter Hofstadt heette. Het was een van de belangrijkste hofsteden uit de streek. Getuige hiervan is de duiventoren boven de ingang. Het houden van duiven was vroeger een voorrecht van de welgestelden. Niet alleen de constructie met de omringende brede hofgracht is interessant. Ook de historische achtergrond van deze hoeve is dermate boeiend dat omtrent dit gebouw en de ontdekkingen bij recente opgravingen, talloze publicaties verschenen. 

Even verder slaan we links af en komen dan aan een kruispunt. Hier slaan we links de Martelarenlaan in die ons tot aan de kerk van Wakkerzeel brengt. De oorspronkelijke kerk, die in 1742 afbrandde, werd vervangen door een kerk met gotische toren in combinatie met een sierlijke gevel in barokstijl. De kerk is beschermd sedert 1962, evenals het ongemeen rijk interieur. Voorbij de kerk slaan we links af. Reeds na enkele huizen verlaten we het dorp. Het landschap dat je nu voorgeschoteld krijgt zal indruk maken. Grasgroene weiden afgezoomd door schilderachtige knotwilgen, een kronkelend beekje naast de weg,… Het is net of de tijd hier is blijven stil staan. De omgeving heeft een grote aantrekkingskracht op weidevogels zoals kieviten die je hier soms in grote aantallen aantreft. Ook roofvogels, op zoek naar hun prooi, zie je hier. 


In dit decor fiets je verder tot aan het volgende kruispunt. Hier sla je rechts de Achterheidestraat in. Het is een zeer rustig asfaltbaantje waar het aangenaam fietsen is. Links in de verte zie je de Sint-Pieterskerk van Rotselaar. Typisch voor het dorpsgezicht is het gebouw met schoorsteen van de vroegere brouwerij Mena.

De brouwerij staat momenteel leeg. Op het einde van de straat fietsen we langs de Dijle en zien we voor ons het molencomplex van de watermolen, gebouwd op een zijarm van de Dijle. De molen Van Doren, zoals hij wordt genoemd, dateert uit de 13de eeuw. De huidige gebouwen bieden een overzicht van de verschillende bouwfasen van de 16de eeuw tot heden. Hij was sociaal-economisch van zeer groot belang voor Rotselaar maar raakte door toenemende industrialisering in verval. Hij werd recent gerestaureerd  zodat hij dankzij een nieuwe turbine en stuw op de Dijle weer graan kan malen en elektriciteit opwekken. Bezoek aan de molen is mogelijk op afspraak, tel. 016- 44 84 35. 

We slaan rechtsaf en volgen de Vijfde Liniestraat. Deze straat werd genoemd naar het regiment dat hier tijdens de Eerste Wereldoorlog in een hevig artilleriegevecht verwikkeld geraakte en waarbij meer dan 300 Belgische soldaten het leven lieten. Even verder rechts van de weg zien we trouwens het monument dat herinnert aan de bloedige 'Slag aan de molen'. Schuin links tegenover het monument zien we het begin van een betonnen pad, afgezoomd met kasseien. Dit fietspad brengt ons in Wijgmaalbroek. Het is een waardevol vochtig natuurgebied. Het is hier aangenaam en rustig fietsen. 

Na zowat twee kilometer komen we terug in de bewoonde wereld en wordt Wijgmaal ons volgend doelwit. We fietsen rechtdoor naar de kerk, tot op het pleintje dat uitnodigt om even te verpozen. In het dorpscentrum met aaneengesloten bebouwing dicht tegen de straat, ligt er geen fietspad en moeten we toch wat opletten. Gelukkig is het niet ver tot aan de vaartdijk van het kanaal Leuven-Mechelen. Aan de overzijde ervan ligt een asfaltbaantje voorbehouden aan fietsers. We geraken er als we aan de kerk steeds rechtdoor fietsen tot aan het kanaal en vervolgens rechtsaf het fietspad volgen tot aan de brug.  

We steken ze over om vervolgens links het kanaal richting Leuven te volgen. Het kanaal verbindt de Dijle met de Rupel en wordt ook kortweg de Leuvense Vaart of de Vaart genoemd. Het werd gegraven in de 18de eeuw en in 1763 in gebruik genomen. Het kanaal gaf Leuven, met zijn fabrieken langs de Vaart, economische welstand.  De economische betekenis is momenteel gering alhoewel het de bedoeling is het kanaal op te waarderen. Er zijn plannen om het verder uit te diepen, zodat boten met een groter tonnage tot in Leuven kunnen varen. Ook op toeristisch gebied krijgt de Vaart meer aantrekkingskracht door de uitbouw van de jachthaven aan de Leuvense vaartkom en het verfraaien van de oevers met rietkragen. Het water van de vaart is vrij zuiver. Dat was ooit anders. Men ziet er opnieuw vissers hengelen naar karper, baars en snoek. Ook kokmeeuwen, zilvermeeuwen en futen vinden in het heldere water hun gading.

Na een paar kilometer rustig fietsen komen we aan een brugje. Dit brugje werd speciaal aangelegd om wandelaars en fietsers op een vlugge manier aan de overkant te brengen. Een goede zaak voor de inwoners van Wilsele die anders de grote omweg over Wijgmaal of Leuven moeten maken. We steken het brugje over en vervolgen de Rock-Werchterroute. We zijn hier aan het keerpunt en wie vanaf hier terugfietst naar Werchter zal na afloop 30 km in de benen hebben. Voor wie Leuven wil bezoeken vervolgt hier rechtdoor het fietspad langs de Vaart tot aan de Vaartkom. Via een nieuwe fietsbrug kan je hier de vaart over. Een brede fietsboulevard langs de Vuurkruisenlaan leidt je vervolgens veilig tot in het hartje Leuven.

Wie Leuven zegt denkt aan Stella Artois (brouwerij Inbev). De gebouwen van deze biergigant, die een wereldwijde afzet heeft, staan aan de Aarschotsepoort. Het station van Leuven dateert van 1879. Leuven kreeg zijn eerste treinverbinding in 1837, toen de spoorlijnen Mechelen-Leuven en Leuven-Tienen werden geopend. Later kwamen daar nog de spoorlijnen naar Waver (1855) en Brussel (1866) bij. De omgeving van spoorweg en station had tot gevolg dat dit stadsdeel vlug tot ontwikkeling kwam. Er werden verscheidene hotels gebouwd en het stationsplein werd met de Grote Markt verbonden door een kaarsrechte straat: de Statiestraat, nu de Bondgenotenlaan.

In augustus 1914, bij het begin van de Eerste Wereldoorlog, wordt Leuven zwaar geteisterd. Ongeveer duizend huizen gaan in de vlammen op en ook de stationsomgeving wordt grotendeels vernietigd. Ter nagedachtenis van de slachtoffers die in 1914 door Duitse soldaten werden gefusilleerd, is het plein voor het station omgedoopt tot Martelarenplein. Er werd een gedenkzuil opgericht waarop de namen van de slachtoffers vermeld staan. Dit monument is geklasseerd. In 1998 begonnen er belangrijke werken aan het Leuvens station. Het Martelarenplein kreeg een grondige facelift. Het verkeer wordt in een 240m lange tunnel onder het vernieuwde plein geleid. Ondergronds is er een parkeerterrein met twee niveaus voor 380 wagens. Het prijskaartje van 1,4 miljard BEF is ongetwijfeld goed besteed. Het Martelarenplein telt vele cafés en terrasjes die uitnodigen om even te verpozen. Uiteraard is een bezoek aan het historisch stadscentrum van Leuven een aanrader.

Het station van Leuven is de startplaats van nog twee andere fietsroutes: de Horstroute, een fietsroute van 34 km tussen Leuven en Sint-Pieters-Rode en de Hoeveroute met een afstand van 32 km. De route verbindt Leuven met Bierbeek. Deze routes zijn  lusvormig. Aan u de keuze om de Rock Werchterroute met één van beide routes uit te breiden.

Na een bezoekje aan de historische stad Leuven keren we langs dezelfde weg terug tot aan het fietsbrugje over de Vaart om vanaf hier terug de Rock-Werchterroute te vervolgen. We fietsen over de Dijle, door een 'Konijnenpijp' onder de spoorweg en vlak achter een tweede spoorwegbrug nemen we links het betonnen fietspad. Dit fietspad werd  recent aangelegd en voert ons langs de Dijleboorden tot in Wijgmaal. Het is hier aangenaam en zeer rustig fietsen. Wat opvalt is dat we drie keer de Dijle oversteken via aardige bruggetjes. Men heeft hier alles in het werk gesteld om het de fietser zo aangenaam mogelijk te maken.  

Aan het einde van het fietspad komen we aan het vroegere station van Wijgmaal, thans in gebruik als jeugdhuis. We volgen rechts de Remylaan. Aan het sportcomplex van Wijgmaal blijven we rechtdoor de Tolhuizenstraat volgen. Voor de zoveelste keer fietsen we over de Dijle. Aan het eerstvolgende kruispunt slaan we links in. We negeren het bordje "doodlopende straat" want dit is enkel bedoeld voor autoverkeer. Het is hier bijgevolg rustig fietsen. Aan de samenvloeiing van de Vunt en de Dijle werd een mooie houten brug gelegd die ons aan de overkant brengt. We volgen het asfaltwegje en fietsen door een weids akkerlandschap. In de verte zien we de toren van de kerk van Wilsele-Putkapel. Wanneer we het centrum van deze deelgemeente van Leuven naderen rijden we links en blijven rustig langs de velden verder fietsen richting Rotselaar. Op het grondgebied van deze gemeente komen we in de Grensstraat. We slaan linksaf en bevinden ons in de Melkerijstraat.

De straat werd genoemd naar de melkerij Lacsoons die lange tijd de grootste werkgever van de gemeente was. Het bedrijf verliet de gemeente maar de gebouwen en bedrijfsterreinen werden overgenomen door Danone. Hier wordt thans de bekende yoghurt gemaakt. We maken echter eerst een lus langs een groene oase 'Kwellenberg - Gevel'. Dit gebied fungeert als groene long van de gemeente Rotselaar. Dit waterrijk en quasi ontoegankelijk gebied heeft alle potentieel om het te laten uitgroeien tot een pareltje van natuurgebied.We slaan linksaf de Astridsraat in en aan het volgend T-kruispunt nemen we links de Kwellenbergstraat. Via de Molenstraat en Dijlestraat komen we aan de Stationsstraat. We zijn nu ook vlakbij het centrum van Rotselaar. We volgen rechtsaf even de baan om vervolgens rechtsaf het natuurgebied in te duiken. Vrij van alle gemotoriseerd verkeer kan je hier als fietsers echt genieten van de uitbundige natuur. We komen vervolgens aan de Astridstraat, slaan links af en steken vervolgens voorzichtig de Stationsstraat over. We bevinden ons nu in de Drielindenstraat. Deze straat werd  genoemd naar de drie linden rond de kapel die we langs onze rechterkant zien. De Catharinalaan, de derde straat links, slaan we in.

Wanneer we hier 100 meter de Drielindenstraat blijven volgen tot over de spoorweg kunnen we inpikken op een andere fietsroute, de Meandersroute.  Deze route loopt via Wezemaal en Gelrode naar Aarschot. Via de Demerdijk sluit deze route ter hoogte van de Soldatenbrug opnieuw aan op de Rock-Werchterroute die zodoende met een 25-tal kilometer uitgebreid wordt.

De Rock Werchterroute verloopt echter langs de rustige Catharinalaan. De Torenstraat steken we recht over en de Terheidelaan brengt ons tot aan toren Ter Heide, volgens velen de mooiste woontoren uit onze gewesten.

Deze toren, een donjon met een uniek grondplan in de vorm van een Grieks kruis, werd waarschijnlijk gebouwd omstreeks 1350. Gerard vander Heyden, drossaard van Brabant, die door zijn huwelijk toetrad tot de adel, gaf hiervoor de opdracht. De toren moest zijn prestige onderstrepen en om de gelijkenis met oude, feodale woontorens nog te vergroten liet hij er een hofgracht rond graven. De toren telt zes verdiepingen, onderling verbonden door een wenteltrap. De kelderverdieping en het toegangsniveau zijn overwelfd met een tongewelf. De toren is opgetrokken in baksteen op witstenen basis, die rechtstreeks in het water staat. De constructie werd verfraaid met zandstenen muurkettingen en speklagen in zand-en ijzersteen.

In 1619 kwam de toren in handen van de familie d'Eynatten die de oorspronkelijke platte toren voorzag van een fraai dak met slanke peerspits. Ter hoogte van het oorspronkelijk bovenplatform zijn in de oksels paarsgewijs werpgaten voorzien die van buitenaf aan het oog onttrokken worden door telkens twee gemetselde bogen, ondersteund door een omgekeerde steunbeer. Het langshuis uit 1631 telt twee verdiepingen en een zadeldak. Boven de deur met rondboog ziet men een wapensteen van de familie d'Eynatten-Borghrave. Van 1900 tot 1939 was er in de hier een bierbrouwerij gevestigd. De schoorsteen bleef een stille getuige van deze economische activiteit. De toren  die als monument beschermd is sedert 3 juli 1942 kreeg in 1948 een grondige restauratiebeurt. De toren is een tijdje opengesteld geweest voor het publiek, maar is thans niet meer toegankelijk.

We volgen de hofgracht langs de Terheidelaan. Waar deze naar rechts afbuigt, volgen we ook rechts het wegje dat ons terugbrengt tot in het Domein Ter Heide, beginpunt van onze fietstocht. 

 

 
Administratief centrum
Provinciebaan 20
3110 Rotselaar

Tel.: 016 61 63 11
Gratis: 0800 94 154
Fax: 016 61 63 93
E-mail: info at rotselaar.be