De Dijlebrug en de Provinciebaan zijn officieel open. De Provinciebaan, een belangrijke verbinding tussen Rotselaar en Werchter, is vlak voor de start van het schooljaar weer vlot toegankelijk voor fietsers en autoverkeer. Ook de dienstregeling van De Lijn loopt vanaf zondag 1 september en voor schoolbussen vanaf maandag 2 september weer normaal.
Kom kennis maken met de werking van Okra. Aan de hand van een aantal ludieke opdrachten , waaronder een (kleine) wandel/zoektocht in de gemeente , kan je zelf zien welke activiteiten Okra Rotselaar aanbiedt.
Tijdens de opdrachten in de parochiezaal kunnen jullie genieten van broodjes en drank aan deomcratische prijzen. Kom alleen, per koppel of vriendengroep voor een paar uurtjes plezier.
Starten kan tussen 10 en 12, eindigen doen we voor 15u. Breng gerust je kinderen , kleinkinderen of vrienden mee.
De winnaar krijgt een jaar gratis lidmaatschap. Inschrijven is gratis maar gewenst.
Meer inlichtingen en inschrijvingen: peter.dhollander1@telenet.be
Lasse Vonck is als jonge kunstenaar door pers en publiek tot wonderkind uitgeroepen en bejubeld.
Dertig jaar later is dat niet meer het geval.
Dat de mensen hem met de jaren vergeten zijn, vindt hij een te dragen lot maar hij is op de dool, hij zoekt een doel, zin. Op een lentedag zonder glans is Lasse bij het ontwaken zodanig vervreemd van zichzelf dat hij niet meer goed weet wie hij is. Hij kan zelfs niet meer spreken.
‘Confessie’ is geïnspireerd op het tijd- en weergaloze verhaal ‘De Gedaanteverwisseling’ van Franz Kafka. Het schetst een portret van de mens als stil protest.
‘Confessie’ is een nieuwe theatertekst van Raven Ruëll, geschreven voor en gespeeld door Bruno Vanden Broecke. Beiden maken samen al 25 jaar voorstellingen, waaronder Missie (2007), Para (2016) en Klink (2023) - u weet het ongetwijfeld nog wel -.
Ik heb echt niks met auto’s, maar ik had een vreemde droom - heeft me lang beziggehouden -
het gaat over een - hoe zegt ge dat - een familiewagen.
Ik ben negen jaar en mijn moeder en ik kijken uit het raam.
We zien een sterk gespierde man in een marcelleke
die één per één, alle vier de banden van de witte Citroën BX
van m’n vader demonteert
daarna haalt hij een voorhamer boven en slaat alle ramen in gruzelementen
scheurt vrolijk alle zetels - voor en achterin - in frennen vaneen
rukt de autoradio eruit, breekt de zijspiegels af, trekt het stuur eruit
en mijn moeder kijkt ernaar en ze doet niks
en ik loop naar buiten
de man in zijn marcelleke is - poef - opgelost
en ik wil roepen, ik wil schreeuwen
maar het lukt me niet, het lukt me alweer niet voor mezelf opkomen
waarom is dat zo moeilijk
en ik kijk naar wat er van de Citroën overblijft.
Ik zie het plekje waar ik altijd zat, als we op vakantie vertrokken
In het midden van de achterzetel, zo een beetje naar voor
tussen m’n vader en m’n moeder in, ellebogen op de zijkant van hun stoelen
en ik mag het cassetje kiezen om in de autoradio te steken …
‘lieve kleine pirana verscheur me’
Bruno Vanden Broecke / spel
Raven Ruëll / tekst en regie
Gert Van Hyfte / techniek
De Speelman / productie
